TAAL
Vanwege de vertaling komt de Nederlandse versie van de NAVO Kroniek ongeveer twee weken later dan de Engelse on line.
OVER DE NAVO KRONIEK
BELEID BETREFFENDE BIJDRAGEN
COPYRIGHT INFORMATIE
REDACTIETEAM
 RSS
STUUR DIT ARTIKEL NAAR EEN VRIEND
NEEM EEN ABONNEMENT OP DE NAVO KRONIEK
  

Georganiseerde misdaad en terroristische groeperingen: kameraden of kameleons?

Get the Flash Player to see this player.

De NAVO Kroniek bekijkt hoe terroristische groeperingen en de georganiseerde misdaad samenwerken en vraagt zich of ze nu eigenlijk wel verschillend zijn. Welke van de twee vormt de grootste bedreiging voor de veiligheid en kan er nog wel onderscheid tussen de twee worden gemaakt?

Videoduur: 11min.

 Ondertitels: Aan / Uit

Het is gemakkelijk - en rustgevend – te denken dat de activiteiten van de georganiseerde misdaad

en terreurgroepen ver-van-ons-bed-problemen zijn.

We denken misschien ook wel graag dat hun activiteiten

alleen de randen van onze samenleving raken.

Maar deze twee groepen werken nauwer samen,

en niet alleen in het verborgene, en niet alleen bij illegale goederen en diensten.

Hun activiteiten zijn aanwezig in ons dagelijks leven.

Scheerapparaten, batterijen en alles wat je maar bedenken kunt, wordt nagemaakt,

vooral in fabrieken in Oost-Azië.

Maar geïmporteerd in de Europese Unie

met de hulp van traditionele groeperingen van de georganiseerde misdaad.

Als je denkt aan het gewone leven van alledag zijn sigaretten een duidelijk voorbeeld.

Het smokkelen van alcohol is er ook een. En ook fraude met creditcards en dergelijke.

Misha Glenny is een bekroond auteur en voormalig correspondent van de BBC.

Zijn recente boek, 'McMafia', geeft zeer duidelijk inzicht

in de verschillende wijzen waarop de georganiseerde misdaad opereert in de wereld.

Het terrein waar de meeste mensen bij betrokken zijn,

is ‘carding’, wat ze ‘carding’ noemen,

internetfraude met bankwebsites en fraude met creditcard-gegevens en dergelijke,

er zijn gevallen van Al-Qaeda leden hier in het Verenigd Koninkrijk

maar ook elders, die bij cardingoperaties betrokken waren om zichzelf te kunnen financieren.

je hebt bijvoorbeeld zo iets als cardermarkten,

in feite gewoon een voorbeeld van criminaliteit op laag niveau,

en dan vind je opeens een botnet dat zich bezighoudt met carderfraude

maar dat ook Estland of zo’n soort land aanvalt.

En dan zeg je, hé wacht’ns even, wat doet die vent daar?

Op het eerste oog lijkt samenwerking tussen georganiseerde misdaadgroepen en terroristische organisaties

misschien niet erg waarschijnlijk.

Georganiseerde misdaadgroepen houden zich meestal gedeisd

ze proberen uit beeld te blijven, vooral bij de politie;

terwijl terroristische activiteiten juist ten doel hebben uiteindelijk heel veel aandacht te genereren.

Georganiseerde misdaadgroepen werken puur voor de winst;

terwijl terroristen, althans ogenschijnlijk, werken voor hun ideologie.

Georganiseerde misdaadgroepen zullen hun principes niet in de weg laten staan van financieel gewin;

terwijl terroristische organisaties veel van hun acties recht-vaardigen vanuit politieke of religieuze principes.

Maar deze beschrijvingen schetsen een sterk zwart-wit beeld.

De realiteit is in feite grijs.

Laten we eens kijken naar de aard van de georganiseerde misdaad,

en ik verdeel die onder in: productiegebieden

—Columbia, Afghanistan, bijvoorbeeld

—distributiegebieden—noord Mexico, de Balkan—

en consumptiegebieden— de Verenigde Staten, West-Europa.

In de productie- en distributiegebieden houdt de georganiseerde misdaad zich niet op de achtergrond.

Veiligheidsdeskundigen hebben geconstateerd dat de geor-ganiseerde misdaad en terreurgroepen elkaar zozeer over-lappen

dat het soms moeilijk is onderscheid tussen de twee te maken.

Wat de laatste jaren steeds vaker gebeurt, is dat er hybride organisaties ontstaan, die meer naar de ene kant, of naar de andere kant van het spectrum neigen,

maar die zich in wezen met beide – zij het niet in gelijke mate - bezighouden,

hun doelen, werkwijzen en wervingsstrategieën lijken sterk op elkaar.

Het idee dat er een soort Hezbollah-divisie georganiseerde misdaad zou bestaan,

spreek ik met Juan Pablo van het Cali Cartel? Zo werkt het niet.

De overlap tussen de twee groepen zit ‘m in de activiteiten, de belangen, het personeel en de vaardigheden.

Als je eenmaal een personeelsnetwerk hebt, dan doet het er niet veel toe of iemand

de ene helft van zijn tijd voor een criminele groep werkt en de andere helft voor een groep opstandelingen,

de vaardigheden worden gewoon uitgewisseld.

Terreurgroepen maken al heel lang gebruik van criminele activiteiten om hun organisaties te financieren.

Dat kan ontvoeren voor losgeld zijn, en vooral, het smokkelen van mensen en drugs.

Tegenwoordig is dit op zichzelf al een belangrijke “raison d'être” voor veel terroristische groeperingen,

dus zij veranderen in georganiseerde misdaadgroeperingen.

Nauwere banden hebben er zelfs toe geleid dat groepen hun structuur hebben veranderd in een poging om opsporing door de politie te voorkomen.

Zij gaan over van een hiërarchische op een netwerkstructuur.

Het is iets dat beide zijden van elkaar hebben geleerd.

In dit geval zou je kunnen zeggen dat de criminelen iets achter lagen op de rebellen.

Zij hebben de celstructuur geïntroduceerd en zijn er zo in geslaagd om bij de politie buiten beeld te blijven.

Dit deel van Londen ligt heel dicht bij het ‘east end’,

een district dat tot enkele decennia geleden gekenmerkt werd door zijn lokale bevolking

die een hechte gemeenschap vormde.

Tegenwoordig zit het echter vol internationale winkels, mensen en geld van over de hele wereld.

Net zoals dit gebied veranderd is door de mondialisering,

zijn ook de mensen en praktijken van groeperingen van de georganiseerde misdaad en terroristen veranderd.

Doordat kapitaal relatief vrijelijk kan bewegen tussen staten, en over grenzen en volkeren heen,

is de connectie tussen de georganiseerde misdaad en terrorisme duidelijk ook makkelijker geworden.

Voor de georganiseerde misdaad betekent technologische vooruitgang, vooral op het gebied van communicatie,

dat zij nu snel kunnen communiceren met personeel in andere landen,

andere continenten, en dat zij ook snel in contact kunnen treden met nieuwe klanten of mogelijke partners.

De val van de Berlijnse Muur, de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1991,

en andere gebeurtenissen in de jaren ’90 hebben uitstekende omstandigheden geschapen voor de groei van de georgani-seerde misdaad.

Tegelijkertijd vond de liberalisatie plaats van internationale financiële markten.

Dat betekende dat in zeer korte tijd het volume van de transacties,

vooral als je rekening houdt met de nieuwe technologieën die opkwamen,

dat het volume van de transacties op de financiële markt gigantisch groot was,

en niemand, niemand kon ze bijhouden.

Net als de jaren ’90 een periode van onduidelijkheid en onzekerheid vormden,

heeft de recente financiële crisis van 2008 en 2009 omstandigheden geschapen waar

criminele groepen en terroristische groepen graag gebruik van willen maken.

Dit is het hart van het financiële centrum van de City of London.

een van de problemen die door veiligheidsanalisten wordt genoemd

is dat er met de financiële crisis de juiste omstandigheden zijn ontstaan voor de georganiseerde misdaad

en terroristische groeperingen om in dit soort plaatsen te investeren,

die het kapitaal nu wanhopig nodig hebben en misschien minder vragen stellen over de herkomst ervan.

Je zou kunnen zeggen dat criminele groepen een van de zeer weinig sectoren zijn

die voordeel hebben bij de kredietcrisis, gewoon omdat ze nu in de gelegenheid zijn

bedrijven op te kopen die failliet gaan of zich in te kopen, bijvoorbeeld via de vastgoedmarkt.

Ze infiltreren ook in het midden- en kleinbedrijf, vooral om hun voordeel te doen

bij de programma’s die veel regeringen hebben geïntroduceerd om deze sector te ondersteunen.

Het punt is, dat we te maken hebben met deze enorme liquiditeitscrisis

en dat de georganiseerde misdaad opereert in een economie waarin veel cashgeld in omloop is.

Dat is dus een gouden kans voor de georganiseerde misdaad.

De relatie tussen terreurgroeperingen en de georganiseerde misdaad is een gelegenheidshuwelijk,

maar ook zo’n huwelijk kan op de klippen lopen.

We beginnen tekenen te zien dat sommige groeperingen strijden om de macht in bepaalde gebieden,

vooral in gebieden als Rusland en Centraal-Azië

waar bijna te veel van het goede voor hen is.

Ze proberen nu in te stappen en proberen het op te delen

en dat leidt onverbiddelijk tot een machtsstrijd.

Ik denk echter dat op de meeste gebieden, neem nou narcotica,

dat nieuwkomers moeten luisteren naar wat mensen die ouder en wijzer zijn dan zij te zeggen hebben,

ik bedoel, als je de strijd wilt aangaan met de bendes die heroïne dit land inbrengen,

ga vooral je gang, maar weet je, zelfs als ik Osama bin Laden was

zou ik wel twee keer nadenken voor ik met die lui de strijd aanging.

Een ding is echter duidelijk, de banden tussen de georganiseerde misdaad en terroristische

organisaties zijn niets nieuws.

In 1981 heeft de El-Jihad groep die de Egyptische president Anwar Sadat vermoordde

die aanslagen gefinancierd met het beroven van een aantal Christelijke juwelierswinkels.

Wat korter geleden, in 1993, werden de eerste aanslagen op het World Trade Centre gedeeltelijk gefinancierd

met de verkoop van imitatie merk-T-shirts.

In de snelle 21ste eeuw vertonen de georganiseerde misdaad,

en de terreurgroepen geen enkel teken dat zij achterblijven.

Hezbollah is een veel modernere organisatie dan menigeen denkt.

Ik bedoel, zij maken op indrukwekkende wijze gebruik van de virtuele wereld.

Zoals, weet je, het ontwikkelen van offensieve vermogens, cybervermogens;

het feit dat Hezbollah zijn eigen glasvezelnetwerk in Libanon heeft gebouwd.

En bij moderne uitdagingen zoals de klimaatsverandering horen moderne manieren om ervan te profiteren.

Voor het eerst zijn details bekend geworden over de eerste grote fraude met

het verhandelen van CO2-uitstootrechten - een misdaad die ontdekt is en waar grote bedragen geld mee gemoeid waren.

een van de effectiefste manieren om deze groepen aan te pakken is een strakke coördinatie

tussen landen en organisaties. Als dat niet gebeurt, vallen er gaten, die genadeloos worden uitgebuit.

Het wordt vele moeilijker om samen een gecombineerde operatie uit te voeren

als de ene kant niet bereid is zijn informatie maximaal te delen met de andere.

Ik zou zeggen dat dat vermoedelijk een van de belangrijkste hinderpalen is op dit moment voor een goede samenwerking.

De komst van Internetbankieren is ongelofelijk nuttig geweest voor het afromen van fondsen,

het laten rondcirculeren van geld naar plaatsen over de hele wereld, en het verbergen van de sporen.

In feite is een van de veranderingen die heeft plaatsgevonden, dat je nu veel sneller

een onderzoek van de autoriteiten of de politie kunt voorkomen, simpelweg

omdat je, bij het eerste teken dat er een onderzoek komt, direct kunt beginnen je geld te verplaatsen.

Het is interessant dat operaties met de meeste waarde voor de georganiseerde misdaad in Europa

grote operaties zijn, die zich bezighouden met de zogeheten carrouselfraudes, of “ontbrekende handelaar” fraudes,

waarbij in wezen gebruik gemaakt wordt van de verschillen in de BTW-regelingen van verschillende landen.

Dit levert ieder jaar miljarden en miljarden euro’s op.

Maar misschien is wel de hamvraag welke activiteit meer schade aanricht

en een grotere veiligheidsdreiging vormt: de georganiseerde misdaad of terrorisme?

Persoonlijk denk ik, dat de terroristische dreiging vaak wordt overdreven

vergeleken bij de maatschappelijke bedreiging die de georganiseerde misdaad overal ter wereld vormt.

Ik bedoel, het leven van mensen wordt er veel, veel meer door beïnvloed, als je bijvoorbeeld,

net als ik aanneemt, dat de oorlog in de Oost Democratische Republiek Kongo

in feite het gevolg is van een grote criminele onderneming

en als je ziet dat daar vijf miljoen mensen gedood zijn.

Dat zijn aantallen waar het terrorisme eerlijk gezegd alleen maar van kan dromen.

Het is gemakkelijk - en rustgevend – te denken dat de activiteiten van de georganiseerde misdaad

en terreurgroepen ver-van-ons-bed-problemen zijn.

We denken misschien ook wel graag dat hun activiteiten

alleen de randen van onze samenleving raken.

Maar deze twee groepen werken nauwer samen,

en niet alleen in het verborgene, en niet alleen bij illegale goederen en diensten.

Hun activiteiten zijn aanwezig in ons dagelijks leven.

Scheerapparaten, batterijen en alles wat je maar bedenken kunt, wordt nagemaakt,

vooral in fabrieken in Oost-Azië.

Maar geïmporteerd in de Europese Unie

met de hulp van traditionele groeperingen van de georganiseerde misdaad.

Als je denkt aan het gewone leven van alledag zijn sigaretten een duidelijk voorbeeld.

Het smokkelen van alcohol is er ook een. En ook fraude met creditcards en dergelijke.

Misha Glenny is een bekroond auteur en voormalig correspondent van de BBC.

Zijn recente boek, 'McMafia', geeft zeer duidelijk inzicht

in de verschillende wijzen waarop de georganiseerde misdaad opereert in de wereld.

Het terrein waar de meeste mensen bij betrokken zijn,

is ‘carding’, wat ze ‘carding’ noemen,

internetfraude met bankwebsites en fraude met creditcard-gegevens en dergelijke,

er zijn gevallen van Al-Qaeda leden hier in het Verenigd Koninkrijk

maar ook elders, die bij cardingoperaties betrokken waren om zichzelf te kunnen financieren.

je hebt bijvoorbeeld zo iets als cardermarkten,

in feite gewoon een voorbeeld van criminaliteit op laag niveau,

en dan vind je opeens een botnet dat zich bezighoudt met carderfraude

maar dat ook Estland of zo’n soort land aanvalt.

En dan zeg je, hé wacht’ns even, wat doet die vent daar?

Op het eerste oog lijkt samenwerking tussen georganiseerde misdaadgroepen en terroristische organisaties

misschien niet erg waarschijnlijk.

Georganiseerde misdaadgroepen houden zich meestal gedeisd

ze proberen uit beeld te blijven, vooral bij de politie;

terwijl terroristische activiteiten juist ten doel hebben uiteindelijk heel veel aandacht te genereren.

Georganiseerde misdaadgroepen werken puur voor de winst;

terwijl terroristen, althans ogenschijnlijk, werken voor hun ideologie.

Georganiseerde misdaadgroepen zullen hun principes niet in de weg laten staan van financieel gewin;

terwijl terroristische organisaties veel van hun acties recht-vaardigen vanuit politieke of religieuze principes.

Maar deze beschrijvingen schetsen een sterk zwart-wit beeld.

De realiteit is in feite grijs.

Laten we eens kijken naar de aard van de georganiseerde misdaad,

en ik verdeel die onder in: productiegebieden

—Columbia, Afghanistan, bijvoorbeeld

—distributiegebieden—noord Mexico, de Balkan—

en consumptiegebieden— de Verenigde Staten, West-Europa.

In de productie- en distributiegebieden houdt de georganiseerde misdaad zich niet op de achtergrond.

Veiligheidsdeskundigen hebben geconstateerd dat de geor-ganiseerde misdaad en terreurgroepen elkaar zozeer over-lappen

dat het soms moeilijk is onderscheid tussen de twee te maken.

Wat de laatste jaren steeds vaker gebeurt, is dat er hybride organisaties ontstaan, die meer naar de ene kant, of naar de andere kant van het spectrum neigen,

maar die zich in wezen met beide – zij het niet in gelijke mate - bezighouden,

hun doelen, werkwijzen en wervingsstrategieën lijken sterk op elkaar.

Het idee dat er een soort Hezbollah-divisie georganiseerde misdaad zou bestaan,

spreek ik met Juan Pablo van het Cali Cartel? Zo werkt het niet.

De overlap tussen de twee groepen zit ‘m in de activiteiten, de belangen, het personeel en de vaardigheden.

Als je eenmaal een personeelsnetwerk hebt, dan doet het er niet veel toe of iemand

de ene helft van zijn tijd voor een criminele groep werkt en de andere helft voor een groep opstandelingen,

de vaardigheden worden gewoon uitgewisseld.

Terreurgroepen maken al heel lang gebruik van criminele activiteiten om hun organisaties te financieren.

Dat kan ontvoeren voor losgeld zijn, en vooral, het smokkelen van mensen en drugs.

Tegenwoordig is dit op zichzelf al een belangrijke “raison d'être” voor veel terroristische groeperingen,

dus zij veranderen in georganiseerde misdaadgroeperingen.

Nauwere banden hebben er zelfs toe geleid dat groepen hun structuur hebben veranderd in een poging om opsporing door de politie te voorkomen.

Zij gaan over van een hiërarchische op een netwerkstructuur.

Het is iets dat beide zijden van elkaar hebben geleerd.

In dit geval zou je kunnen zeggen dat de criminelen iets achter lagen op de rebellen.

Zij hebben de celstructuur geïntroduceerd en zijn er zo in geslaagd om bij de politie buiten beeld te blijven.

Dit deel van Londen ligt heel dicht bij het ‘east end’,

een district dat tot enkele decennia geleden gekenmerkt werd door zijn lokale bevolking

die een hechte gemeenschap vormde.

Tegenwoordig zit het echter vol internationale winkels, mensen en geld van over de hele wereld.

Net zoals dit gebied veranderd is door de mondialisering,

zijn ook de mensen en praktijken van groeperingen van de georganiseerde misdaad en terroristen veranderd.

Doordat kapitaal relatief vrijelijk kan bewegen tussen staten, en over grenzen en volkeren heen,

is de connectie tussen de georganiseerde misdaad en terrorisme duidelijk ook makkelijker geworden.

Voor de georganiseerde misdaad betekent technologische vooruitgang, vooral op het gebied van communicatie,

dat zij nu snel kunnen communiceren met personeel in andere landen,

andere continenten, en dat zij ook snel in contact kunnen treden met nieuwe klanten of mogelijke partners.

De val van de Berlijnse Muur, de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1991,

en andere gebeurtenissen in de jaren ’90 hebben uitstekende omstandigheden geschapen voor de groei van de georgani-seerde misdaad.

Tegelijkertijd vond de liberalisatie plaats van internationale financiële markten.

Dat betekende dat in zeer korte tijd het volume van de transacties,

vooral als je rekening houdt met de nieuwe technologieën die opkwamen,

dat het volume van de transacties op de financiële markt gigantisch groot was,

en niemand, niemand kon ze bijhouden.

Net als de jaren ’90 een periode van onduidelijkheid en onzekerheid vormden,

heeft de recente financiële crisis van 2008 en 2009 omstandigheden geschapen waar

criminele groepen en terroristische groepen graag gebruik van willen maken.

Dit is het hart van het financiële centrum van de City of London.

een van de problemen die door veiligheidsanalisten wordt genoemd

is dat er met de financiële crisis de juiste omstandigheden zijn ontstaan voor de georganiseerde misdaad

en terroristische groeperingen om in dit soort plaatsen te investeren,

die het kapitaal nu wanhopig nodig hebben en misschien minder vragen stellen over de herkomst ervan.

Je zou kunnen zeggen dat criminele groepen een van de zeer weinig sectoren zijn

die voordeel hebben bij de kredietcrisis, gewoon omdat ze nu in de gelegenheid zijn

bedrijven op te kopen die failliet gaan of zich in te kopen, bijvoorbeeld via de vastgoedmarkt.

Ze infiltreren ook in het midden- en kleinbedrijf, vooral om hun voordeel te doen

bij de programma’s die veel regeringen hebben geïntroduceerd om deze sector te ondersteunen.

Het punt is, dat we te maken hebben met deze enorme liquiditeitscrisis

en dat de georganiseerde misdaad opereert in een economie waarin veel cashgeld in omloop is.

Dat is dus een gouden kans voor de georganiseerde misdaad.

De relatie tussen terreurgroeperingen en de georganiseerde misdaad is een gelegenheidshuwelijk,

maar ook zo’n huwelijk kan op de klippen lopen.

We beginnen tekenen te zien dat sommige groeperingen strijden om de macht in bepaalde gebieden,

vooral in gebieden als Rusland en Centraal-Azië

waar bijna te veel van het goede voor hen is.

Ze proberen nu in te stappen en proberen het op te delen

en dat leidt onverbiddelijk tot een machtsstrijd.

Ik denk echter dat op de meeste gebieden, neem nou narcotica,

dat nieuwkomers moeten luisteren naar wat mensen die ouder en wijzer zijn dan zij te zeggen hebben,

ik bedoel, als je de strijd wilt aangaan met de bendes die heroïne dit land inbrengen,

ga vooral je gang, maar weet je, zelfs als ik Osama bin Laden was

zou ik wel twee keer nadenken voor ik met die lui de strijd aanging.

Een ding is echter duidelijk, de banden tussen de georganiseerde misdaad en terroristische

organisaties zijn niets nieuws.

In 1981 heeft de El-Jihad groep die de Egyptische president Anwar Sadat vermoordde

die aanslagen gefinancierd met het beroven van een aantal Christelijke juwelierswinkels.

Wat korter geleden, in 1993, werden de eerste aanslagen op het World Trade Centre gedeeltelijk gefinancierd

met de verkoop van imitatie merk-T-shirts.

In de snelle 21ste eeuw vertonen de georganiseerde misdaad,

en de terreurgroepen geen enkel teken dat zij achterblijven.

Hezbollah is een veel modernere organisatie dan menigeen denkt.

Ik bedoel, zij maken op indrukwekkende wijze gebruik van de virtuele wereld.

Zoals, weet je, het ontwikkelen van offensieve vermogens, cybervermogens;

het feit dat Hezbollah zijn eigen glasvezelnetwerk in Libanon heeft gebouwd.

En bij moderne uitdagingen zoals de klimaatsverandering horen moderne manieren om ervan te profiteren.

Voor het eerst zijn details bekend geworden over de eerste grote fraude met

het verhandelen van CO2-uitstootrechten - een misdaad die ontdekt is en waar grote bedragen geld mee gemoeid waren.

een van de effectiefste manieren om deze groepen aan te pakken is een strakke coördinatie

tussen landen en organisaties. Als dat niet gebeurt, vallen er gaten, die genadeloos worden uitgebuit.

Het wordt vele moeilijker om samen een gecombineerde operatie uit te voeren

als de ene kant niet bereid is zijn informatie maximaal te delen met de andere.

Ik zou zeggen dat dat vermoedelijk een van de belangrijkste hinderpalen is op dit moment voor een goede samenwerking.

De komst van Internetbankieren is ongelofelijk nuttig geweest voor het afromen van fondsen,

het laten rondcirculeren van geld naar plaatsen over de hele wereld, en het verbergen van de sporen.

In feite is een van de veranderingen die heeft plaatsgevonden, dat je nu veel sneller

een onderzoek van de autoriteiten of de politie kunt voorkomen, simpelweg

omdat je, bij het eerste teken dat er een onderzoek komt, direct kunt beginnen je geld te verplaatsen.

Het is interessant dat operaties met de meeste waarde voor de georganiseerde misdaad in Europa

grote operaties zijn, die zich bezighouden met de zogeheten carrouselfraudes, of “ontbrekende handelaar” fraudes,

waarbij in wezen gebruik gemaakt wordt van de verschillen in de BTW-regelingen van verschillende landen.

Dit levert ieder jaar miljarden en miljarden euro’s op.

Maar misschien is wel de hamvraag welke activiteit meer schade aanricht

en een grotere veiligheidsdreiging vormt: de georganiseerde misdaad of terrorisme?

Persoonlijk denk ik, dat de terroristische dreiging vaak wordt overdreven

vergeleken bij de maatschappelijke bedreiging die de georganiseerde misdaad overal ter wereld vormt.

Ik bedoel, het leven van mensen wordt er veel, veel meer door beïnvloed, als je bijvoorbeeld,

net als ik aanneemt, dat de oorlog in de Oost Democratische Republiek Kongo

in feite het gevolg is van een grote criminele onderneming

en als je ziet dat daar vijf miljoen mensen gedood zijn.

Dat zijn aantallen waar het terrorisme eerlijk gezegd alleen maar van kan dromen.

Geef door:    DiggIt   MySpace   Facebook   Delicious   Permalink