Περιλήψεις

ΝΑΤΟ και Ρωσία: Σκέψεις που οδηγούν σε προβληματισμό και πρακτικές συμβουλές

Dmitri Trenin

Μετά από μια δύσκολη διαδρομή σε ολόκληρη τη δεκαετία του 1990 που συμπεριλαμβάνει τις διαφωνίες πάνω στην διεύρυνση της Συμμαχίας και τις επιχειρήσεις στην πρώην Γιουγκοσλαβία, ήταν ορατές οι βελτιώσεις στον συνεταιρισμό ΝΑΤΟ-Ρωσίας κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας αυτής. Από την προοπτική της Μόσχας, μια συμμαχία, η οποία για δεκαετίες αντιμετώπιζε τη Σοβιετική Ένωση στην Κεντρική Ευρώπη, μετατράπηκε σε έναν συνασπισμό ο οποίος βοηθούσε να διασφαλιστούν οι προσεγγίσεις στην Κεντρική Ασία, την πλέον ευάλωτη πλευρά της Ρωσίας. Ωστόσο προσφάτως, οι σχέσεις και πάλι γύρισαν προς το χειρότερο. Ωστόσο, παρ’ όλες τις διαφωνίες, η Ρωσία κατανοεί σήμερα το ΝΑΤΟ πολύ καλύτερα από ότι έκανε την δεκαετία του 1990. Και αυτό προσδίδει ένα βαθμό σταθερότητας και προβλεψιμότητας στην σχέση, αν και οι αμοιβαίες προσδοκίες αναθεωρήθηκαν προς τα κάτω. Είναι σαφές ότι για να βελτιωθεί η σχέση, και οι δύο πλευρές πρέπει να κάνουν σημαντικές προσπάθειες. Αυτό που χρειάζεται περισσότερο η σχέση ΝΑΤΟ-Ρωσίας είναι μια προσεκτική διαχείριση για να διασφαλιστεί ότι θα ελαχιστοποιηθούν οι έμφυτες αντιπαλότητες, και ότι η συνεργασία θα μεγιστοποιείται όπου είναι δυνατόν.




ΝΑΤΟ και Ουκρανία: Στο σταυροδρόμι

Καθηγητής Grigoriy M. Perepelytsia

Η Ουκρανία βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι όσον αφορά τις σχέσεις της με το NATO. Ο ένας δρόμος μπορεί να οδηγήσει στην ιδιότητα του μέλους της Συμμαχίας και προσφέρει στην Ουκρανία την προοπτική του να γίνει ένα δυτικού-τύπου Ευρωπαϊκό κράτος· ο δεύτερος δρόμος μπορεί να οδηγήσει την Ουκρανία στο να εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες της για Ευρωατλαντική ολοκλήρωση, με λιγότερο σίγουρα αποτελέσματα. Μετά την «Πορτοκαλί Επανάσταση» η προσχώρηση στο NATO ήταν στην κορυφή των προτεραιοτήτων της εξωτερικής πολιτικής του Προέδρου Viktor Yushchenko. Έγιναν σημαντικά βήματα για την ομαλοποίηση του δρόμου προς την Ευρωατλαντική ολοκλήρωση. Πραγματοποιώντας ελεύθερες και τίμιες δημοκρατικές κοινοβουλευτικές εκλογές τον Μάρτιο του 2006, η Ουκρανία πέρασε με επιτυχία μια σημαντική δοκιμασία. Έτσι είναι ειρωνικό το ότι το αποτέλεσμα των εκλογών ελάττωσε σημαντικά τον ρυθμό της προόδου προς την κατεύθυνση του στόχου αυτού. Ο «Συνασπισμός Εναντίον της Κρίσης» που τελικά αναδύθηκε, με τον Viktor Yanukovych ως Πρωθυπουργό, έβαλε φρένο στις κινήσεις προς την κατεύθυνση της ιδιότητας του μέλους του ΝΑΤΟ. Οι πολιτικές αβεβαιότητες στην Ουκρανία είχαν αντίκτυπο πάνω στο επίπεδο συνεργασίας με το ΝΑΤΟ· η ιδιότητα του μέλους της Συμμαχίας παραμένει ένα άκρως πολιτικοποιημένο θέμα και το αποτέλεσμα είναι μακράν από του να είναι βέβαιο.

Το ΝΑΤΟ και τα Βαλκάνια: Η περίπτωση για μεγαλύτερη ενσωμάτωση

Δρ Amadeo Watkins και Srdjan Gligorijevic

Μετά από την πραγματική εμπλοκή στην περιοχή από την εποχή του Βοσνιακού πολέμου και μετά, το ΝΑΤΟ σήμερα διατηρεί μια σημαντική παρουσία στα δυτικά Βαλκάνια. Πέρα από την KFOR, η Συμμαχία διατηρεί τη παρουσία της στην περιοχή μέσα από τρία τοπικά αρχηγεία και προσφάτως δημιούργησε ένα γραφείο συνδέσμου στο Βελιγράδι. Η παρουσία αυτή στο πεδίο είναι ένας θετικός παράγοντας όχι μόνον όσον αφορά την ασφάλεια αλλά επίσης και στο να βοηθήσει να μετακινηθούν τα κράτη της περιοχής προς την κατεύθυνση της Ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης. Ωστόσο, χρειάζεται έργο για να βελτιωθεί η αντίληψη για τη Συμμαχία σε κάποια κράτη. Ο επόμενος χρόνος θα είναι μια κρίσιμη περίοδος για την περιοχή και για την ανάμειξη του ΝΑΤΟ σε αυτή, ειδικά όσον αφορά το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου. Η Συμμαχία πέτυχε πολλά στα Βαλκάνια, με πιο σημαντικό το ότι παρέχει ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον για μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Ωστόσο, το έργο δεν θα πρέπει να σταματήσει, καθώς έχει ακόμη πολύ δρόμο να προχωρήσει. Πρέπει να διαχειριστούμε προσεκτικά την αλλαγή στην τοπική ιδιοκτησία της σταθερότητας και της ασφάλειας.


ΝΑΤΟ και Ιαπωνία: H ενίσχυση της σταθερότητας στην Ασία

Δρ Masako Ikegami

Το ΝΑΤΟ και η Ιαπωνία μοιράζονται κοινές δημοκρατικές αξίες και σημαντικές στρατηγικές ανησυχίες. Η Ανατολική Ασία είναι όλο και περισσότερο σημαντική στην διατήρηση της παγκόσμιας σταθερότητας. Εν τούτοις σε αντίθεση με τον Ευρωατλαντικό χώρο, παραμένουν αρκετά επικίνδυνα περιφερειακά σημεία ανάφλεξης, και είναι μια πραγματική πιθανότητα οι διακρατικές συγκρούσεις. Με την παγκοσμιοποίηση των απειλών και των προκλήσεων, το ΝΑΤΟ πραγματοποιεί σήμερα επιχειρήσεις μακριά από το παραδοσιακός της Ευρωατλαντικό θέατρο. Η Ιαπωνία επέκτεινε επίσης την συνεισφορά της στην διεθνή ειρήνη, τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις όπως και αυτές για την ασφάλεια. Η Συμμαχία επεκτείνεται· κάτι που αντιπροσωπεύει απειλές όπως και ευκαιρίες για την Ευρωατλαντική κοινότητα. Το να επιτραπεί η είσοδος ή η συνεργασία με κράτη που δεν μοιράζονται τις βασικές δημοκρατικές αρχές μπορεί ενδεχομένως να μειώσει μελλοντική την αποτελεσματικότητα του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, ένας συνασπισμός που απαρτίζεται από εταίρους που μοιράζονται τις βασικές αξίες θα ενισχύσουν την ικανότητα υλοποίησης όπως επίσης και την επίδραση αποτροπής του NATO. Προκειμένου να κεφαλαιοποιήσουμε πάνω σε αυτά τα κέρδη, το NATO μπορεί να δημιουργήσει μια νέα, με ιεραρχία δομή συνεταιρισμού, με κράτη όπως η Ιαπωνία που μοιράζεται τις αξίες της Συμμαχίας και μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στις επιχειρήσεις.

Δέκα Χρόνια Ευρωατλαντικού Συμβουλίου Σύμπραξης: Μια Προσωπική Εικόνα

Robert F. Simmons Jr

Την δεκάτη επέτειο του Ευρωατλαντικού Συμβουλίου Σύμπραξης (EAPC), αναλογιζόμαστε τις επιτυχίες του θεσμού, και κοιτάμε προς το μέλλον. Με 26 Συμμάχους και 23 Εταίρους ως μέλη, το EAPC είναι ένας ισχυρός καταλύτης για εσωτερικό μετασχηματισμό και διεθνή συνεργασία για ασφάλεια. Ως ένα φόρουμ για διάλογο και συντονισμό των συνεργατικών προσπαθειών μεταξύ Συμμάχων και Εταίρων, το EAPC επέτρεψε στους Εταίρους να συνεισφέρουν στις καθοδηγούμενες από το ΝΑΤΟ επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, τα Βαλκάνια και την Μεσόγειο. Στο μέλλον, το EAPC θα συνεχίσει να εξελίσσεται σύμφωνα με τις γραμμές που τέθηκαν στις διασκέψεις κορυφής της Πράγας, της Κωνσταντινούπολης και της Ρήγα. Οι διαδικασίες και τα προγράμματα απλοποιούνται τώρα και γίνονται ευρύτερα ανοικτά. Όμως οι Σύμμαχοι θα πρέπει να κάνουν περισσότερα για να διασφαλίσουν ότι οι Εταίροι μας του EAPC έχουν μια πραγματική αίσθηση συνιδιοκτησίας.

ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση: Συνεργασία και ασφάλεια

Καθηγητής Adrian Pop

Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ αντιμετωπίζουν παρόμοιες στρατηγικές προκλήσεις, από του να φέρουν την ειρήνη και την ασφάλεια στις αντίστοιχες περιφέρειές τους, μέσα από την τρομοκρατία, το διεθνές έγκλημα, τις παγωμένες συγκρούσεις και τις πιθανές πανδημίες. Θα πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες προσπάθειες για να συνεργαστούν για να προωθήσουν την ασφάλεια και την σταθερότητα. Σε στρατηγικό επίπεδο, η συνεργασία καθιστά αδύνατη την περιττή επανάληψη και ενισχύει την επιρροή και των δύο οργανισμών. Πρακτικά, σήμερα είναι ευρέως αποδεκτό ότι οι μορφές του ανοίγματος όπως η διατήρηση της ειρήνης στην Αφρική και τα Βαλκάνια θα πρέπει να φέρουν το σημάδι της ΕΕ, ενώ άλλες, όπως οι παρούσες επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν εναντίον των Ταλιμπάν θα πρέπει να είναι κάτω από το ΝΑΤΟ

Συνέντευξη

Αντιστράτηγος David Leakey, Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Προσωπικού της ΕΕ

Ως Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUMS), ο Αντιστράτηγος του Βρετανικού Στρατού David Leakey επιβλέπει την έγκαιρη προειδοποίηση, την εκτίμηση της κατάστασης και τον στρατηγικό σχεδιασμό της ΕΕ. Από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2005, ο Στρατηγός Leakey διοίκησε την πρώτη Δύναμη της ΕΕ (EUFOR) στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη, δοκιμάζοντας από πρώτο χέρι στην πράξη τις διευθετήσεις Βερολίνο Συν. Σε αυτή τη συνέντευξη, ο Στρατηγός Leakey θίγει το θέμα της πολιτικό-στρατιωτικής συνεργασίας, της πολεμικής ετοιμότητας της ΕΕ και των εμπειριών που αποκτήθηκαν από επιχειρήσεις στο Κονγκό. Επιπρόσθετα, ρίχνει φως στις εμπειρίες του ως ο πρώτος διοικητής της EUFOR στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη, και στον ενδεχόμενη μελλοντική επιχειρησιακή συνεργασία με το ΝΑΤΟ.

Ο συνεταιρισμός ΝΑΤΟ-Ρωσίας: πιο πολύπλοκος από ότι φαίνεται

Paul Fritch

Συχνά η σχέση ΝΑΤΟ-Ρωσίας είναι στα πρωτοσέλιδα αλλά για τελείως λάθος λόγους. Στη Ρωσία και στη Δύση, οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί επιστήμονες και όλοι οι άλλοι τόσοι πολλοί ανώτεροι πολιτικοί τρέφονται από τις συγκρούσεις, τόσο τις πραγματικές όσο και τις πιθανές. Τίποτα δεν ενθουσιάζει τις εφημερίδες όπως η κήρυξη ενός «νέου Ψυχρού Πολέμου». Ωστόσο, η συνεργασία και ο διάλογος είναι κατά πολύ πιο πολύπλοκος από ότι υποπτεύονται πολλοί. Το Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας (NRC) εξελίχθηκε σε ένα φόρουμ για σοβαρή συζήτηση πάνω σε ακανθώδη θέματα, όπως επίσης και σε επίμαχα. Νωρίτερα φέτος η Ρωσία εξέφρασε ανησυχία πάνω στις επιπτώσεις των σχεδίων πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ, και το NRC έγινε το κύριο φόρουμ για διάλογο. Επίσης μαζί με αυτά εξελίσσεται ο πολιτικός διάλογος, οι κύριες επιχειρησιακές και πρακτικές συνεργατικές δραστηριότητες. Με κίνητρο τις επείγουσες απειλές της τρομοκρατίας και της διασποράς, το έργο του Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας εστίασε πάνω στο μέλλον, και στους νέους τρόπους συνεργασίας για την αντιμετώπιση απειλών χωρίς προηγούμενο. Κατά τα επόμενα πέντε χρόνια, θα πρέπει να επιδιώξουμε ταυτοχρόνως και τους δύο αυτούς στόχους, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι η αυξανόμενη συνεργασία βασίζεται σε ένα γερό θεμέλιο αμοιβαίας εμπιστοσύνης.

Τα Χρήματα στη ρίζα του κακού: Τα οικονομικά της διεθνούς τρομοκρατίας

Adrian Kendry

Οι οικονομικές ιδέες και τεχνικές έχουν μια άχρονο δύναμη. Η ικανότητά τους να φωτίζουν τα κίνητρα, τις επιλογές και τους συμβιβασμούς στις λήψεις αποφάσεων από ανθρώπους και οργανισμούς σε όλες τις δουλειές αξίζει να αναγνωριστεί. Η τρομοκρατία δεν αποτελεί εξαίρεση – η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας μπορεί να έρθει από ευρύ φάσμα πόρων, που συμπεριλαμβάνει τα κράτη, το παράνομο εμπόριο και τον συνεταιρισμό με το οργανωμένο έγκλημα. Το ΝΑΤΟ δεν είναι οικονομικός οργανισμός, αλλά έχει ένα σημαντικό, αν και λιτό, ρόλο να παίξει ανταλλάσοντας οικονομικές και χρηματοδοτικές πληροφορίες με τους Συμμάχους και τους εταίρους για να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν με επιτυχία μια αυξανόμενη πολύπλοκη και υπερσύγχρονη πρόκληση. Οι Σύμμαχοι μπορούν να προχωρήσουν σε μια σειρά από ενέργειες για να σταματήσουν την χρηματοδότηση της τρομοκρατίας. Η κατάλληλη οικονομική διαχείριση των αμυντικών προϋπολογισμών, η συνεργασία στην διεθνή αστυνόμευση και η προστασία της κρίσιμης υποδομής, σε συντονισμό με τα άλλα σχετικά διεθνή και εθνικά όργανα, είναι σημαντικά σημεία για να αρχίσουμε.

Το μάθημα της Συμμαχίας από την «Αλληλεγγύη»

Lech Wałęsa

Ο δρόμος της Πολωνίας και των άλλων κρατών του πρώην Ανατολικού μπλοκ προς την κατεύθυνση της ιδιότητας του μέλους της Βορειο-Ατλαντικής Συμμαχίας δεν ήταν ούτε εύκολος ούτε σύντομος. Η Δύση απέτυχε να παρατηρήσει ότι άλλαξε δραματικά το γεωπολιτικό περιβάλλον και ότι, κατεδαφίζοντας το Σιδηρούν Παραπέτασμα, είχε αρχίσει μια καινούργια, παγκόσμια εποχή. Η εποχή αυτή επρόκειτο να διεπόταν από διαφορετικούς κανόνες. Ο κόσμος χωρίς σύνορα στον οποίο ζούμε σήμερα πρέπει να έχει ως θεμέλιά του όσο το δυνατόν πιο ακριβείς κανόνες και κανονισμούς. Αυτός είναι ένας ρόλος για τη Συμμαχία. Όσο περισσότερα κράτη περιλαμβάνει, τόσο πιο καλά και πιο αποτελεσματικά θα κάνει το έργο της. Σήμερα, δέκα έτη μετά από την σημαντικότατη και ιστορική απόφαση για την διεύρυνση του ΝΑΤΟ, οι Σύμμαχοι μπορούν να πουν με βεβαιότητα ότι άξιζε να την κάνουν. Και η Πολωνία μπορεί να πει με καθαρή συνείδηση ότι μεταφέραμε το μερίδιό μας από το φορτίο της Συμμαχίας

Η μεγάλη μετακόμιση

François Le Blévennec

Στις 10 Μαρτίου 1966, με ένα υπηρεσιακό σημείωμα που απευθυνόταν στα άλλα 14 κράτη του ΝΑΤΟ, η Γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωνε την πρόθεσή της να αποσύρει το Γαλλικό προσωπικό από το ενιαίο στρατιωτικό αρχηγείο του ΝΑΤΟ, να τερματίσει την παραχώρηση των Γαλλικών δυνάμεων στις διεθνείς διοικήσεις και να ζητήσει την απομάκρυνση από το Γαλλικό έδαφος του αρχηγείου του ΝΑΤΟ, και των βάσεων που δεν ήταν κάτω από Γαλλική εξουσία. Όμως η Γαλλία δεν αμφισβήτησε την Συνθήκη της Ουάσινγκτον, και ευχήθηκε να συνεχίσει να υπάρχει η Ατλαντική Συμμαχία. Άρχισε το πρόβλημα του αρχηγείου της Συμμαχίας. Για πολλούς μήνες αβεβαιότητας, έβριθαν οι φήμες. Προτάθηκαν αρκετές άλλες πόλεις, αλλά τελικά επελέγησαν οι Βρυξέλλες για να φιλοξενήσουν το νέο Αρχηγείο. Κομμουνιστικά κόλπα, αδιαπέραστοι τσιμεντένιοι διάδρομοι προσγείωση που κατασκευάστηκαν από την Λουφτβάφε, θέματα ασφαλείας και ένα αδύνατα σύντομο χρονοδιάγραμμα κατασκευής, όλα αυτά προστέθηκαν στην περιπετειώδη μετακίνηση προς τα βόρεια του Αρχηγείου του ΝΑΤΟ το 1967
...κορυφή σελίδας...