Συνέντευξη
Αντιστράτηγος David Leakey, Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Αντιστράτηγος David Leakey είναι Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (© Συμβούλιο της Ε.Ε.)

Ως Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUMS), ο Αντιστράτηγος του Βρετανικού Στρατού David Leakey επιβλέπει την έγκαιρη προειδοποίηση, την εκτίμηση της κατάστασης και τον στρατηγικό σχεδιασμό της ΕΕ. Ο τελευταίος συμπεριλαμβάνει τον σχεδιασμό των αποστολών της ΕΕ τόσο στο Κοσσυφοπέδιο όσο και στο Αφγανιστάν. Από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2005, ο Στρατηγός Leakey διοίκησε την πρώτη Δύναμη της ΕΕ (EUFOR) στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη, δοκιμάζοντας στην πράξη από πρώτο χέρι τις διευθετήσεις Βερολίνο Συν.

Δελτίο ΝΑΤΟ: Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας ως Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Προσωπικού της ΕΕ;

Στρατηγός David Leakey: Η στρατιωτική πλευρά της ESDP [ΕΠΑΑ - Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας] λειτουργεί τώρα έξη χρόνια και έτσι, σε σύγκριση με το ΝΑΤΟ, είναι ακόμη στην νηπιακή της ηλικία. Όμως οργανωτικά, πολιτικά και στρατιωτικά έκανε μια καλή αρχή. Πέτυχε κάποια πραγματικά εξαιρετικά αποτελέσματα και, όπως κάθε οργανισμός, εξελίσσεται.

Οι φιλοδοξίες μου είναι πρώτα από όλα να κάνουμε τον οργανισμός μας κατάλληλο για τον σκοπό. Σε αυτόν τον μεταβαλλόμενο κόσμο, η φύση της των στρατιωτικών επιχειρήσεων της ΕΠΑΑ ήταν αρκετά διαφορετική: η Επιχείρηση Artemis στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό· και μετά η περιπέτεια στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας*· μετά η Βοσνία· και μετά πάλι το Κονγκό. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις ήταν διαφορετικές σε μέγεθος και κλίμακα, σε ενδεχόμενους κινδύνους και σε γεωγραφική απόσταση από εδώ. Το Κονγκό – και πήγαμε εκεί δύο φορές – δεν είναι το ίδιο όπως «ακριβώς κάτω στον δρόμο» στα Βαλκάνια. Έτσι πρέπει να είμαστε ευκίνητοι, επειδή η επομένη στρατιωτική επιχείρηση δεν είναι ποτέ η ίδια όπως η τελευταία – και δεν είναι ποτέ αυτή που περιμένεις.

Το δεύτερο πράγμα που συνδέεται με τις επιχειρήσεις – γιατί αυτό είναι το πρώτο και κυριότερο που εκπληρώνουμε – είναι ότι στο ΝΑΤΟ, στα ΗΕ και στις πρωτεύουσες της ΕΕ, συζητάμε τις βασισμένες-στα-αποτελέσματα επιχειρήσεις, την περιεκτική προσέγγιση ή την παγκόσμια προσέγγιση. Δεν έχει σημασία πως την αποκαλείς. Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουμε χονδρικά για το τι ακριβώς συζητάμε: για την ενοποίηση των γραμμών δραστηριότητας μεταξύ του στρατιωτικού, οικονομικού, πολιτικού και δικαστικού στοιχείου, όπως επίσης και της αστυνομίας. Και μόνον εκεί όπου κάποιος παίρνει ένα καλό ολοκληρωμένο αποτέλεσμα είναι που μπορεί να επιτύχει στις περιοχές της αστάθειας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Έτσι ένα από τα πράγματα πάνω στα οποία εργαζόμαστε σκληρά στη Γραμματεία είναι η πολιτικο-στρατιωτική συνεργασία, και το έργο του πολιτικο-στρατιωτικού προσωπικού. Είμαστε στην διαδικασία της αναπροσαρμογής μιας από τις γενικές διευθύνσεις του προσωπικού εδώ προκειμένου να ενσωματώσουμε καλύτερα τις στρατιωτικές δυνατότητες στον σχεδιασμό, την υποστήριξη και το έργο στον πολιτικό σχεδιασμό. Είναι κάτι που πρέπει να εκπληρώσουμε καλύτερα εντός της Γραμματείας του Συμβουλίου – το να συγκεντρώσουμε μαζί τον πολιτικό και στρατιωτικό σχεδιασμό. Στην πραγματικότητα, το κάνουμε αυτό για αρκετό καιρό. Όμως προσπαθούμε να ενισχύσουμε την ολοκλήρωση αυτή.

Μία από τις φιλοδοξίες μου είναι το να κάνουμε καλύτερη την πολιτικό-στρατιωτική ολοκλήρωση, αλλά όχι με κόστος τον συμβιβασμό πάνω στην στρατιωτική δυνατότητα. Πρώτα από όλα, χρειάζεσαι ένα κρίσιμο πλήθος από προσωπικό στρατιωτικού σχεδιασμού για να κάνουν τις κυρίως στρατιωτικές επιχειρήσεις· τόσο τις αποκλειστικά στρατιωτικές επιχειρήσεις όσο και τα στρατιωτικά μέρη των άλλων τύπων των επιχειρήσεων. Δεύτερον, δεν πρόκειται να υιοθετήσουμε μια νοοτροπία στην οποία οι πολιτικό-στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν να κάνουν με περιβαλλοντολογικά, με σχέσεις κοινοτήτων και με ανθρωπιστικά προγράμματα.

Πρέπει να είμαστε ευκίνητοι, επειδή η επομένη στρατιωτική επιχείρηση δεν είναι ποτέ η ίδια όπως η τελευταία – και δεν είναι ποτέ αυτή που περιμένεις

Η ουσιαστική στρατιωτική συνεισφορά είναι το να θέσεις τις προϋποθέσεις. Και προκειμένου να θέσουμε τις προϋποθέσεις αυτές, μπορεί κάποιος να χρειαστεί να δώσει μάχη, και η ΕΕ είναι προετοιμασμένη να το κάνει. Αυτό που πρέπει να κάνουμε στην δημιουργία της πολιτικο-στρατιωτικής ολοκλήρωσης και συνεργασίας είναι το να διατηρούμε την εικόνα του γεγονότος ότι, πρώτα από όλα, πρέπει να έχουμε κρίσιμο πλήθος για στρατιωτικό σχεδιασμό, να διατηρήσουμε το στρατιωτικό ήθος· αυτό του να είμαστε μαχητές. Κάποιος μπορεί να πρέπει να πολεμήσει. Κάποιος μπορεί να έχει απώλειες. Κάποιος μπορεί να προξενήσει απώλειες. Και αν δεν είμαστε προετοιμασμένοι να το διατηρήσουμε αυτό ως μέρος του ήθους μας, τότε δεν είμαστε στρατιωτικά αξιόπιστοι.

Κάτι που μας οδηγεί στην επόμενη φιλοδοξία. Φυσικά, για τις επιχειρήσεις, πρέπει να έχουμε τις κατάλληλες δυνατότητες. Οι προκάτοχοί μου εδώ είχαν καλή πρόοδο σε πολλούς τομείς για τον σκοπό αυτό.

Πρώτα από όλα, η γενική ιδέα της «ομάδας μάχης» επέτυχε την αρχική επιχειρησιακή δυνατότητα τον Ιανουάριο του 2005, και υπήρξε πλήρως επιχειρησιακή από τον Ιανουάριο εφέτος. Δύο ομάδες μάχης είναι διαθέσιμες, έτοιμες να φύγουν σε οποιαδήποτε στιγμή στην διάρκεια των αντίστοιχων εξάμηνων περιόδων τους, και χρειαζόμαστε να έχουμε ευκίνητη διοίκηση και έλεγχο για να τις διευθύνουμε τόσο καλά. Αυτό που έχουμε σήμερα δεν είναι άσχημο, αλλά θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Στις άλλες ανησυχίες μας συμπεριλαμβάνονται τα μέσα που διευκολύνουν τις ομάδες μάχης. Σε αυτό το σημείο, αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα με το ΝΑΤΟ – τη στρατηγική αερομεταφορά. Ποιος θα την παράγει; Ποιος θα την χρηματοδοτήσει; Θα είναι διαθέσιμη την ημέρα εκείνη;

Έχομε κάνει κάποια πραγματικά καλή δουλειά πάνω στους κύριους στόχους. Κάνοντας το αυτό, εξετάσαμε πολύ προσεκτικά το πως εργάζεται το ΝΑΤΟ με τα ερωτηματολόγια του αμυντικού σχεδιασμού, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κεφαλαιοποιήσουμε τα μαθήματα που πήραμε από το έργο αυτό. Το κάνομε αυτό για έναν ελαφρώς διαφορετικό σκοπό, και έτσι έχουμε ελαφρώς διαφορετικές απαιτήσεις και έχουμε δημιουργήσει διαφορετικούς στόχους. Το έργο αυτό ήταν μια εξαιρετικά αποδοτική άσκηση. Τώρα πηγαίνουμε προς το στάδιο όπου μπορούμε να βγάλουμε τα συμπεράσματα από αυτήν σε ότι αφορά τον κατάλογο των ελλείψεων δυνατοτήτων και των κενών, και επίσης στο να δούμε το κατά πόσο δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την Ευρωπαϊκή βιομηχανία σε κάποιους ξεχωριστούς τομείς για να επιτύχουμε καλύτερη διαλειτουργικότητα και κάλυψη των κενών. Σε αυτό το σημείο έχει ένα ρόλο να παίξει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας.

Έτσι και πάλι, είμαστε σε ένα σημείο όπου έχουμε κάνει πολύ καλή δουλειά. Τώρα ερχόμαστε στο δύσκολο κομμάτι. Κάναμε το μηχανικό μέρος – παράγοντας τα δεδομένα. Χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε τα δεδομένα αυτά τόσο στο Στρατιωτικό Προσωπικό της ΕΕ, μεταξύ των κρατών μελών όσο και στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας. Αυτό στην πραγματικότητα περιέπλεξε το έργο, τόσο από την πλευρά του προσωπικού όσο επίσης και από μια πολιτική προοπτική. Έτσι αυτή είναι η πρόκληση, και θα απαιτήσει πολύ σκληρή δουλειά.

Είμαστε πολύ λίγοι. Το Στρατιωτικό Προσωπικό της ΕΕ έχει μόνο 178 στρατιωτικούς, και έτσι χρειάζεται να επιταχύνουμε τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζουμε σε στρατηγικό επίπεδο.

ΔΝ: Ποιες εμπειρίες αποκτήθηκαν από την EUFOR στο Κονγκό το περασμένο καλοκαίρι;

Στρατηγός Leakey: Το Κονγκό ήταν μια επιτυχία. Αναπτύξαμε την ΕΕ – δύο χιλιάδες ανθρώπους σε ένα μέρος πολύ μακριά, μαζί με ένα επιχειρησιακό αρχηγείο – και αυτό ήταν μεγάλη επιτυχία. Τοποθετήσαμε στο θέατρο μια δύναμη που επιτέλεσε το έργο της και επέστρεψε. Είχαμε και κάποια τύχη, όμως κάθε επιχείρηση χρειάζεται το μερίδιο της σε τύχη. Έτσι ήταν μια επιτυχία. Αλλά ένα από τα πολλά μαθήματα είναι ότι σε στρατιωτικό στρατηγικό επίπεδο, πρέπει να εξομαλύνουμε τον πολιτικο-στρατιωτικό σχεδιασμό μας εντός των μηχανισμών μας. Και αυτό σημαίνει να εξετάσουμε αμέσως όλες τις εμπειρίες που αποκτήσαμε

ΔΝ: Πότε θα ολοκληρωθεί η διαδικασία «των μαθημάτων που πήραμε»;

Στρατηγός Leakey: Σε δέκα χρόνια περίπου. Αυτό είναι ένα σοβαρό σημείο γιατί μπορεί να μην έχουμε πάλι την ίδια επιχείρηση για μια δεκαετία, και κάποια από τα μαθήματα δεν θα εφαρμοστούν για τις επόμενες τέσσερις επιχειρήσεις που θα κάνουμε. Κάποια από αυτά δεν θα εφαρμοστούν εκτός και αν πάμε πάλι στο Κονγκό. Έτσι όταν λέω δέκα χρόνια, αυτό εννοώ.

Το πρώτο πράγμα που μάθαμε είναι ότι θα πρέπει να έχουμε τα μαθήματα αυτά διαθέσιμα σε μια προσβάσιμη βάση δεδομένων όπου μπορούμε να τα βρίσκουμε και να τα επανακτούμε. Έτσι εδώ έχουμε ένα διαδικαστικό σημείο, και ένα από τα πράγματα που κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε βάση δεδομένων με ενισχυμένο-πρόγραμμα των εμπειριών μας. Κοιτάξαμε το σύστημα του ΝΑΤΟ, πήγαμε σε κάποια κράτη μέλη και κοιτάξαμε το τι διαθέτουν, και έχουμε βελτιστοποιήσει μια λύση που πιστεύουμε ότι θα είναι στην πρώτη γραμμή του πως γίνονται αυτά τα πράγματα. Υπάρχει τριγύρω μεγάλη εμπειρία, και όπως λέω, το σημαντικό πράγμα είναι το να μπορείς να κάνεις διαθέσιμες τις εμπειρίες στους ανθρώπους που τις χρειάζονται.

ΔΝ: Πως είναι οι επαφές και οι σχέσεις του προσωπικού σας με το ΝΑΤΟ;

Στρατηγός Leakey: Πράγματι έχουμε επαφές μεταξύ τoυ προσωπικού. Κάθε ημέρα ακούω ότι το προσωπικό μου είχε εδώ ανθρώπους του NATO, ή ότι πήγανε στο NATO για να συζητήσουν οποιοδήποτε από μια ομάδα θεμάτων – οτιδήποτε περιλαμβάνεται από την εξέταση των βάσεων δεδομένων των εμπειριών που έχει ο καθένας για να δούμε το πώς κάνουμε τη δουλειά μας, μέχρι το συμβόλαιο της Μεταβατικής Λύσης Στρατηγικής Αερομεταφοράς. Μοιραζόμαστε τις ευθύνες και την συνεταιριστική στρατηγική αερομεταφορά στο Σουδάν.

Το κύτταρο μας στο SHAPE [Ανώτατο Αρχηγείο Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης], το οποίο μας δίνει έναν κοινό σύνδεσμο εκεί, και η μόνιμη ομάδα συνδέσμου του NATO στο αρχηγείο μου εργάζονται πάνω στις τεχνικές συμφωνίες με το NATO για την επερχόμενη αποστολή της ΕΠΑΑ (ESDP) στο Κοσσυφοπέδιο. Επίσης κάνουμε πολύ έργο πάνω στον σχεδιασμό για την αστυνομική αποστολή της ΕΠΑΑ (ESDP) στο Αφγανιστάν με τις Επαρχιακές Ομάδες Ανασυγκρότησης [PRTs].

Σε υψηλότερα επίπεδα, συνεδριάζουν μαζί οι [ΕΕ και NATO] στρατιωτικές επιτροπές, η PSC-NAC [Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας - Βορειο-Ατλαντικό Συμβούλιο] συνεδριάζουν μαζί, και οι δύο γενικοί γραμματείς συναντώνται. Είναι λοιπόν καλές οι σχέσεις; Η απάντηση είναι και ναι και όχι. Όταν οι [προσωπικές] σχέσεις είναι καλές, τότε οι σχέσεις είναι καλές. Και όταν δεν είναι τόσο καλές, ε, τότε θα πρέπει να βελτιωθούν. Αν πάω πίσω την μνήμη μου όταν ήμουνα στην Βοσνία ως διοικητής της EUFOR κάτω από το Βερολίνο Συν, θυμάμαι ότι είχαμε κάποιες πραγματικές προκλήσεις εκεί – και απλά χρειάζεται να επιλυθούν τα θέματα.

Ακόμη και στην πλέον ήπια αποτρεπτική, καθησυχαστική ή για την διατήρηση της ειρήνης επιχείρηση, όταν ένας στρατιώτης δέχεται πυροβολισμό, για εκείνον είναι πολεμική σύγκρουση μεγάλης έντασης

Είναι τιμή και για τους δύο οργανισμούς ότι τα αντίστοιχα επιτελεία υπερηφανεύονται και δείχνουν κάμποση εταιρική ταυτότητα – και πρέπει να το σεβαστούμε αυτό. Όμως στην πραγματικότητα, τόσο σε πολιτικό επίπεδο και στα ύψιστα επίπεδα διοίκησης υπάρχει ειλικρίνεια όσο και η συνειδητοποίηση ότι όλοι εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση του ιδίου κύριου στόχου. Ενθυμούμε τον SACEUR [τότε Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή, Στρατηγό James Jones] να λέει, «Δεσμεύομαι στο να διασφαλίσω ότι η επιχείρηση της EUFOR θα επιτύχει στην Βοσνία». Και κάτω στο επίπεδο εργασίας, ειλικρινά μπορώ να πω ότι δούλεψε πολύ καλά, και νομίζω ότι το ίδιο συμβαίνει με τον σχεδιασμό για το Αφγανιστάν και το Κοσσυφοπέδιο. Στην αρχή θα υπάρξουν κάποια πρώτα προβλήματα για την κατανομή και την ταξινόμηση, Για παράδειγμα, το θέμα του ποιος θα πληρώσει. Ή το ποιος πραγματικά έχει την ευθύνη. Ή το κατά πόσο θα πρέπει να πάρουμε πολιτική άδεια για τη διευθέτηση του προσωπικού που πραγματοποιούμε.

Τα πράγματα ήταν ίδια, για παράδειγμα, όταν η ΕΕ συνεργάστηκε με τα ΗΕ στην πρόσφατη επιχείρηση. Και ήταν τα ίδια όταν συνεργάστηκε το NATO και η ΕΕ στο Κοσσυφοπέδιο. Χρειάζεται κάμποσος χρόνος, ακόμη, επειδή ο κάθε οργανισμός και το κάθε πλαίσιο είναι διαφορετικό.

Οι άνθρωποι ακούν τις ιστορίες που έχουν άσχημα νέα. Εάν κάποιος αξιωματούχος του NATO ή της ΕΕ πει ότι τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο σε οποιαδήποτε κατάσταση, τότε αυτό μπορεί να συνέβαινε σε ένα οποιοδήποτε θέμα σε μια συγκεκριμένη ημέρα. Κατά την άποψή μου, η γενική τάση είναι προς τα εμπρός και ανοδική.

ΔΝ: Όσον αφορά τις δυνατότητες, ποιος είναι ο διαχωρισμός του έργου μεταξύ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (EDA) και του Στρατιωτικού Προσωπικού (EUMS);

Στρατηγός Leakey: Δεν υπάρχει μια απόλυτα καθορισμένη, μαύρη-ή-άσπρη διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο. Στην πραγματικότητα, εάν υπήρχε, τότε θα έπρεπε να αρχίσουμε να ανησυχούμε επειδή, για παράδειγμα, όλο το έργο που εκτελούμε πάνω στο τομέα της δυνατότητας παραδίδεται στον EDA. Έτσι υπάρχει διάλογος. Υπάρχουν άνθρωποι από τον EDA που εργάζονται εδώ και κυκλοφορούν υλικό από το EUMS σε καθημερινή βάση, και έχουμε πάει τους δικούς μας ανθρώπους εκεί στον EDA που συζητούν για άλλα πράγματα και συνεισφέρουν σε αυτόν τον οργανισμό.

Όταν παραδίδουμε στοιχεία ή πληροφορίες, απαιτήσεις που έχουν προσδιοριστεί, μαθήματα που πήραμε, από το EUMS στον EDA, τα παίρνουν και τα χρησιμοποιούν για κάποιες από τις δικές τους ατζέντες, όπως είναι τα κενά στις δυνατότητες, η έρευνα και η ανάπτυξη. Ο EDA κοιτά μακροπρόθεσμα και προσπαθεί να υπολογίσει κατά προσέγγιση χρησιμοποιώντας τις εμπειρίες μας και το ιδεολογικό μας έργο.

Είναι ένα συνεργατικό πράγμα και νομίζω ότι είναι μάλλον καλό. Σε κάποια θέματα πρέπει να συνεργαστούμε με έναν πολύ στενό συνεταιρισμό. Για παράδειγμα, με την ενισχυμένη-δικτυακή δυνατότητα και τις απαιτήσεις ανταλλαγής πληροφοριών, υπάρχει πολύ έργο που ο EDA δεν μπορεί να πραγματοποιήσει εκτός και αν το EUMS δημιουργήσει την βασική γραμμή για αυτό. Έχουν διαφορετική ομάδα από αποτελέσματα – βασισμένα πάνω στην έρευνα και την δυνατότητα – σε ότι έχει να κάνει με τον εξοπλισμό την ανάπτυξη και ούτω καθεξής. Αυτός είναι ο αντικειμενικός στόχος του EDA. Η παραγωγή και η παράδοση του EUMS είναι επιχειρησιακή. Ο EDA είναι κατά κάποιο τρόπο έξω στο μέλλον. Εμείς τείνουμε να είμαστε εδώ και τώρα. Αλλά δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τον άλλο.

ΔΝ: Τώρα όσον αφορά το συντονισμό με το NATO· πώς δεν συγκρούεται η Δύναμη Αντίδρασης του ΝΑΤΟ (NRF) με τις ομάδες μάχης της ΕΕ;

Στρατηγός Leakey: Οι ομάδες μάχης είναι ξεχωριστές – προορίζονται μόνο για χρήση της ΕΕ στην διάρκεια της εναλλαγής τους. Η κάθε ομάδα μάχης παραχωρείται αποκλειστικά όταν έρχεται στον κατάλογο. Δεν έχει διπλό-καπέλο. Έτσι εάν υπάρχει ένα μέρος όπου, για παράδειγμα, ξεσπά μια καταστροφή, μπορεί να προσκληθούμε να πάμε εκεί από τα ΗΕ και να έχουμε μια επιχείρηση γεφύρωσης μέχρι να ολοκληρώσουν τα ΗΕ την δημιουργία της δύναμης τους. Μετά μπορεί να καλέσουμε μια από τις ομάδες μάχης που είναι προσδιορισμένες για χρήση από την ΕΕ. Έτσι δεν υπάρχει σύγκρουση. Οι ομάδες μάχης που είναι στον κατάλογο είναι διαθέσιμες, και δεν έχουν εκχωρηθεί σε κανέναν άλλο.

ΔΝ: Ως ο πρώτος διοικητής της EUFOR στην Βοσνία, πως λειτούργησε στην πράξη το Βερολίνο Συν;

Στρατηγός Leakey: Από πολύ νωρίς, το Βερολίνο Συν λειτούργησε γιατί ο Γενικός Γραμματέας και ο SACEUR πέρασαν ένα μήνυμα κάτω στην κλίμακα της ιεραρχίας ότι έπρεπε να λειτουργήσει το Βερολίνο Συν. Και έτσι υπήρχε, πρώτα από όλα, η πολιτική θέληση και ένα πραγματικό πνεύμα ότι μπορεί να γίνει. Δεύτερον, λειτούργησε γιατί πολλοί άνθρωποι επί του πεδίου στην SFOR [Δύναμη Σταθεροποίησης του NATO], τόσο στο αρχηγείο όσο και έξω στη δύναμη μεταφέρθηκαν στην EUFOR. Κάτι που πραγματικά βοήθησε, το έκανε ευκολότερο. Έτσι η διάθεση, ήταν η σωστή.

Πήραμε κάποια μαθήματα γύρω από τις συμφωνίες μοιράσματος του κόστους, το μοίρασμα των πληροφοριών και σε κάποια διαδικαστικά σημεία. Επίσης αποκτήσαμε εμπειρίες γύρω από τα να έχουμε μια σαφή σκιαγράφηση των καθηκόντων όπου υπάρχουν επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στο ίδιο θέατρο.

Είχαμε μια απολύτως ομαλή μετάβαση από την SFOR στην EUFOR, συνεχή πρόσβαση στις βάσεις πληροφοριών και γενικά καλές μεταβιβάσεις πληροφοριών. Δεν είχαμε καμία διακοπή στην παροχή CIS [σύστημα επικοινωνίας και πληροφόρησης] για το αρχηγείο της EUFOR, κάτι που επιτεύχθηκε κάτω από το Βερολίνο ΣΥΝ. Κάναμε πρόβες για την επιχείρηση εφεδρείας στην Βοσνία, η οποία συντονίστηκε από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Κάτι που λειτούργησε πολύ καλά.

Αλλά αυτό που έχει ενδιαφέρον γύρω από την επιχείρηση της EUFOR στην Βοσνία είναι το ότι η ΕΕ ανέλαβε την επιχείρηση από το NATO για διάφορους λόγους. Το NATO θεώρησε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή, ότι είχαν κάνει το καθήκον τους. Στο σημείο που έφθασε η Βοσνία ήταν ότι χρειαζόταν μια αποκλειστικά της ΕΕ ολοκληρωμένη λύση για το μέλλον. Έτσι ήταν λογικό το να παραδοθούν τόσο η στρατιωτική πλευρά όσο και οι πολιτικοί τομείς στην αυξανόμενη παρουσία της ΕΕ.

ΔΝ: Με την μείωση της EUFOR, με δεδομένο το πόσο μικρή γίνεται η δύναμη, είναι ακόμη πλέον χρήσιμο το Βερολίνο Συν;

Στρατηγός Leakey: Το Βερολίνο Συν είναι ακόμη απαραίτητο γιατί υπάρχουν κοινές εφεδρείες. Κάτι που είναι κρίσιμο. Το Βερολίνο Συν λειτουργεί ακόμη επειδή μεγάλο μέρος από τη διοίκηση και τον έλεγχο από τις Βρυξέλλες μέχρι κάτω στο αρχηγείο της επιχείρησης παρέχεται ακόμη από το SHAPE. Αυτό είναι το Βερολίνο Συν. Δεν μπορείς να πάς γύρω από αυτό.

ΔΝ: Επομένως δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό από ένα επιχειρησιακό αρχηγείο της ΕΕ;

Στρατηγός Leakey: Θα μπορούσε, αλλά δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει τώρα το πλαίσιο διοίκησης και ελέγχου. Για το Βερολίνο Συν η οργάνωση με το επιχειρησιακό αρχηγείο, λειτουργεί πολύ καλά. Δεν έχει χαλάσει, επομένως μην το φτιάχνεις.

NR: Το EUMS σχεδιάζει τις αποστολές στο Αφγανιστάν και το Κοσσυφοπέδιο και το συντονισμό τους με τις δυνάμεις του NATO εκεί;

Στρατηγός Leakey: Ναι, αλλά υπάρχει πολιτική καθοδήγηση γιατί αυτές είναι πολιτικές επιχειρήσεις – αποστολές της αστυνομίας, της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου – αυτές που πραγματοποιούνται στο Κοσσυφοπέδιο και το Αφγανιστάν. Πολιτικές, όχι στρατιωτικές. Όμως παρέχουμε υποστήριξη για το σχεδιασμό και την προετοιμασία των αποστολών αυτών, υποστήριξη που καλύπτει όλο το φάσμα των πραγμάτων τα οποία διασφαλίζουν ότι οι πολιτικοί σχεδιαστές που είναι ειδικοί στους τομείς της αστυνομίας, του κράτους δικαίου και του δικαστικού γνωρίζουν ακριβώς τι προσπαθούν να κάνουν, το ποιοι είναι οι αντικειμενικοί τους στόχοι.

Επίσης υπάρχουν και άλλα πράγματα με τα οποία μπορούμε να βοηθήσουμε. Για παράδειγμα, διασφαλίζοντας ότι έχουν εξετάσει τις επιπτώσεις του CIS και ότι έχουν ένα καλό σχέδιο γι αυτό το CIS. Και ότι έχουν εξετάσει την κατάσταση ασφαλείας επί του εδάφους και ότι έχουν κάνει τις ανάλογες διευθετήσεις, ειδικά με το NATO, για την δική τους ασφάλεια και προστασία. Ο στρατός γνωρίζει πολύ καλά ποιες είναι οι ανησυχίες των υπηρεσιών συλλογής πληροφοριών, η διαθεσιμότητα των βάσεων δεδομένων. Έχουμε προχωρήσει σε καλές τεχνικές διευθετήσεις για να έχουμε πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων; Έχουμε πάρει τους κατάλληλους ανθρώπους, και τις κατάλληλες άδειες ασφαλείας;

Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορεί να κάνει ο στρατός για να βοηθήσει τους πολίτες να σχεδιάσουν καλύτερα τις επιχειρήσεις τους. Μπορούμε να προσφέρουμε σχεδιαστική αρτιότητα, εμπειρία, γνώση και κάποιες φορές άμεση σχεδιαστική υποστήριξη γιατί αυτό το κάνουμε όλη την ώρα. Για παράδειγμα στην αποστολή Aceh στην Ινδονησία, περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους ήταν στρατιωτικοί γιατί, κάτω από τις περιστάσεις, ήταν οι κατάλληλοι άνθρωποι για να κάνουν την δουλειά. Αυτή απαιτούσε κάποια στρατιωτική συμβουλή στο σχεδιασμό και το χτίσιμο της αποστολής. Δεν ήταν μια στρατιωτική αποστολή, αλλά αυτός είναι ένας τρόπος για να κάνουμε πιο αποτελεσματική μια πολιτική επιχείρηση: να τους δώσουμε πιο δομημένο σχεδιασμό, ένα ισχυρότερο σχέδιο και πρόσβαση σε κάποια από τη διαθέσιμη υποστήριξη.

Αλλά αυτό δεν είναι για να προδιαθέσουμε την πολιτική ηγεσία των πολιτικών αποστολών, αλλά ούτε και για να προϊδεάσουμε το ήθος της στρατιωτικής δύναμης που πρέπει να είναι προετοιμασμένη να πολεμήσει. Ακόμη και στην πλέον ήπια αποτρεπτική, καθησυχαστική ή για την διατήρηση της ειρήνης επιχείρηση, όταν ένας στρατιώτης δέχεται πυροβολισμό, για εκείνον είναι πολεμική σύγκρουση μεγάλης έντασης. Πρέπει να είναι σε θέση να κάνει όλα τα σωστά πράγματα την σωστή στιγμή και να μην πει: «Λοιπόν, νόμιζα ότι ήμουν εδώ για την διατήρηση της ειρήνης. Που είναι η ειρήνη;»

Σε αυτόν τον κόσμο της εξαιρετικής αστάθειας, πολλοί πόλεμοι δεν τελειώνουν με ένα αποτέλεσμα. Συνήθως τους σταματάμε στα μέσα της διαδρομής. Και σε αυτές τις περιοχές της αστάθειας είναι που θα πρέπει να πάνε οι στρατιώτες μας. Θα πρέπει να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν αν είναι απαραίτητο, εάν δεχθούν επίθεση ή εάν υπάρχει ένα σοβαρό θέμα προστασίας όπου χρειάζεται να γίνουν λίγο επιθετικοί στην άμυνά τους.

Είτε είναι το Αφγανιστάν, το Ιράκ ή τα Βαλκάνια, δεν θα υπάρχουν ποτέ αρκετοί καραμπινιέρηδες, χωροφύλακες, τελωνειακοί, συνοριακοί περίπολοι ή άλλοι άνθρωποι, και κάποιες από αυτές τις δουλειές δεν είναι απαραίτητα εκτός του εγχειρίδιου της μάχης, όμως οι στρατιώτες πρέπει να προσαρμόζονται.

...κορυφή σελίδας...